نقش سینما در تعاملات اجتماعی

ظهور تفکرات و عقاید مدرنیته در زندگی بشر در قرن بیستم مسایلی را به وجود آورده که انسان را نگران از آینده زندگی اجتماعی خود کرد. سرعت روز افزون رشد تکنولوژی سبک زندگی انسان را تغییر داده و به مسیری سوق داد که جوامع جهانی نگران آینده بشریت شدهاند. سهولت ارتباطات نه تنها انسانها را به هم نزدیکتر نکرد بلکه فاصله زیادی بین آنها ایجاد نمود. این تغییر سبک زندگی مشکلات متعددی را در جوامع انسانی از جمله افسردگی، احساس تنهایی، مشکلات فرهنگی، مشکلات ارتباطی و . . . به وجود آورد. این مساله ضرورت توجه به ابعاد پایداری اجتماعی در جامعه شهری با استفاده از مراکز تجمع شهری را بیشتر نمایان میکند

فضاهای فرهنگی بهعنوان بخشی از فضاهای عمومی، افراد را درون سازمانهای فضایی گوناگون به صورت اختیاری و برای انجام فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی گرد هم میآورند. بیشک سینما به عنوان یکی از هنرهای هفتگانه، از زمان پیدایش تا کنون جز مهمترین فعالیتهای فرهنگی – هنری شناخته میشود. تاثیر هنری سینما که خود زایده دوران مدرن میباشد، به مراتب بیشتر از هنرهای دیگر میباشد، که شاید اصلیترین علت آن در دسترس بودن این هنر میتوان ذکر کرد. مردمی بودن سینما و نزدیکی به علایق مردم موجب شده است که امروزه بیشتر از هر روزگار دیگری مورد توجه قرار گیرد. از این رو در جوامع امروزی سینما در حدی بسیار فراتر از حیطه خود پای نهاده، آنچنان که از سینما به عنوان پنجرهای به دنیا سخن رانده میشود. حال آنچه در اینجا مهم میباشد، جایگاه نمایش آثار سینمایی است. در جامعه کنونی ایران، ما با کمبود سینما و فرسودگی بسیاری از سالنهای سینما درگیر هستیم، که از کیفیت لذت تماشای این آثار میکاهد.

معماری به عنوان )محیط ومصنوع انسان( در تعامل با فضاهای شهری ،به کالبدهای گوناگونی تعریف می شود.در همین راستا امروزه با تلفیق معماری و هنرسینما وتعریف فضای کالبدی؛معماری سینماعرصه جدیدی در طراحی فضاهای شهری با رویکرد زمینه گرایی ،برای گسترش فرهنگ ها و تعاملات اجتماعی ونیز پرکردن اوغات فراغت شهروندان،به وجود آمده. است. تجربه عملی فضای معماری توسط فرد درون آن فضا مشابهت فراوانی بابرداشت تماشاچی یک سکانس خاص در فیلم دارد.تجربه فضا زمان در معماری با جابجا شدن و حرکت خود بیننده در طول زمان از صبح تا شب هنگام تصویر و فضا تغییرمی کندولی این امر در سینما ، بدون احتیاج به حرکت خود بیننده صورت می پذیرد . حرکت های انتخاب شده و نقطه یا نقاط دید تعریف شده است و کادر این حرکت را محدود می کند.حال این سوال به وجود می آید درطراحی و ایجاد فضای جذاب مجتمع سینمایی در بدنه شهری با وجود تنوعات رسانهای مجازی ومطالبات مردمی،نقش معماربه عنوان خالق یک اثر هنری جهت کشاندن مردم به سالن های سینما و نیز تعامل آن با فضای شهری چگونه است

سینما مقوله ای است هم صنعتی و هم هنری و این ویژگی بامعماری مشترک است و نادیده گرفتن آن امری غیرعاقلانه است چه ازسوی تماشاگران معمولی و چه ازسوی سیاستگذاران اجتماعی فرهنگی و سیاسی جوامع مختلف چرا که میزان رشد درصنعت سینما و معماری یک کشور میتواند معرف پیشرفت درفرهنگ و تکنولوژی آن باشد.هر چند سینما در مقایسه با سایر هنرها از عمر کوتاهتری برخوردار است اما در همین عمر کوتاه داستانهایی در زندگیش رخ داده که باعث می شود هیچ گاه نتوان کتاب جامعی درباره سینما یافت. اما میتوان با نگاه به جنبه های مختلف آن ،حسی عمومی که نیاز کار طراحی است از آن پیدا کرد. لذا در اولین گام ،به بررسی تاریخ سینما اقدام شد .گسترش سینما در زمان تولدش در عرصه جهانی چنان سریع بود که در اکثر کشورهای جهان ،با اختلاف حداکثر چند سال ،به سرعت مورد توجه قرار گرفته و رشد کرد. ایران نیز یکی از کشورهایی بود که سینما در ابتدای قرن بیستم در آن شروع به رشد کرد. سینما به عنوان فضایی که مردم را جمع می کند می تواند نقش بسزایی در افزایش تعاملات اجتماعی و در نتیجه ی آن افزایش پایداری اجتماعی داشته باشد